Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

D.I.Y.

Η προσέγγιση της αυτοοργανωμένης έκφρασης και λειτουργίας μέσω της λογικής του D.I.Y (καν’ το μόνος σου) στη μουσική.

   Το D.I.Y. δεν το αντιλαμβανόμαστε σαν κάτι πρόσκαιρο ή προσωρινό. Συνειδητοποιούμε ότι η εφαρμογή του στη ζωή είναι κάτι που αν και μπορεί να προσεγγιστεί, δε μπορεί να εφαρμοστεί πλήρως. Το θεωρούμε μέσο (αλλά όχι αυτοσκοπό) για την διοργάνωση πολιτιστικών εγχειρημάτων που αφορούν τη διασκέδαση και την ψυχαγωγία μας σύμφωνα με τους δικούς μας όρους, ανάγκες και προτιμήσεις. Με αυτόν τον τρόπο τοποθετούμε τους εαυτούς μας απέναντι στη λογική της εμπορευματοποίησης της μουσικής, καθώς θεωρούμε ότι η μουσική, όπως και κάθε τέχνη, έχει ανεκτίμητη αξία και πρέπει να είναι ανοιχτή και προσβάσιμη σε όλους. Από την στιγμή που η λειτουργία της Υπόγας στηρίζεται σε οριζόντιες δομές στα πλαίσια της αυτοοργάνωσης και αυτοδιαχείρισης, δεν θα μπορούσαμε παρά να πάρουμε θέση ενάντια σε ιεραρχικές λογικές και στην κάθε είδους εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Κάτι το οποίο συμβαίνει κατά κόρον στα μαγαζιά-συναυλιάδικα όπου πρωταρχικοί τους στόχοι είναι ο καταναλωτισμός και το κέρδος μέσα από την εκμετάλλευση των ίδιων των μουσικών/μπαντών. Γι' αυτό και μπάντες που επιλέγουν να προωθήσουν τη μουσική τους σε τέτοιους χώρους, συνεχίζουν να στηρίζουν, συνειδητά ή μη, ιεραρχικές δομές, λογικές του κέρδους, μπραβιλίκια και διαφημιστικές εταιρίες.
   Η ύπαρξη και η λειτουργία αυτοοργανωμένων χώρων (καταλήψεις, στέκια κλπ) δίνει τη δυνατότητα στις μπάντες να γνωρίσουν κάτι διαφορετικό από τις κυρίαρχες υπάρχουσες δομές, κάτι το οποίο από την στιγμή που εκλείπει η λογική του κέρδους, είναι σαφώς πιο ειλικρινές, προσιτό και υποστηρικτικό στην ελευθερία της έκφρασης. Παράλληλα, θεωρούμε ότι ανέκαθεν η μουσική ήταν συνδεδεμένη με την κοινωνία και τις ελευθεριακές προσδοκίες της, καθώς ασκεί επιρροή, προβληματισμό και έμπνευση στα μέλη της. Για εμάς, η μουσική πάντα ήταν, είναι και θα είναι ένα μέσο πολιτικοποίησης και αμφισβήτησης στις σάπιες δομές της κοινωνίας μας. Άλλωστε δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις ατόμων που, κυρίως σε εφηβική ηλικία, γνώρισαν μέσα από τη μουσική, τους στίχους και τη στάση ορισμένων μουσικών, την ύπαρξη ενός άλλου κόσμου με διαφορετικές αξίες και νοοτροπίες και κατέληξαν να αμφισβητούν τις υπάρχουσες κυρίαρχες κοινωνικές δομές που για χρόνια εγκλώβιζαν τις επιθυμίες τους. Επιθυμίες οι οποίες έπειτα έγιναν διεκδικήσεις μέσα από την συμμετοχή τους σε συλλογικές διαδικασίες και αγώνες.
   Υπό αυτήν τη λογική, η μουσική, τα μηνύματα και η στάση μιας μπάντας σε κοινωνικοπολιτικά ζητήματα, είναι ικανοί παράγοντες για να προκαλέσουν τριγμούς και αμφισβήτηση στα θεμέλια και τους θεσμούς της υπάρχουσας κοινωνικής κατάστασης. Για εμάς λοιπόν, τίθεται ζήτημα και γεννιέται η απορία γιατί μια μπάντα, η οποία ασπάζεται και συμφωνεί με την λογική της λειτουργίας των αυτοοργανωμένων χώρων, επιλέγει με περίσσια ευκολία να στηρίξει και χώρους οι οποίοι εξυπηρετούν την εμπορευματοποίηση της μουσικής  και την διαιώνιση της κοινωνίας του θεάματος. Θεωρούμε πολύ σημαντική τη συνειδητή επιλογή μπαντών/μουσικών να στηρίζουν δομές που προωθούν την αντικουλτούρα και την αυτοδιαχείριση, καθώς με αυτόν τον τρόπο έχουν τη δύναμη να διαμορφώνουν συνειδήσεις και νοοτροπίες που αντιτίθενται στις δομές των αγορών, προωθώντας ταυτόχρονα την αλληλεγγύη, την ισότητα, την αξιοπρέπεια και την συντροφικότητα στις ζωές των ανθρώπων.
   Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, η μουσική έχει ανεκτίμητη αξία. Είναι ψυχαγωγία, επικοινωνία, απόδραση, τροφή για σκέψη και πολλά ακόμα που δεν χωράνε σε μία πρόταση. Αρχικά όμως είναι μία ιδέα στο μυαλό ενός ή περισσοτέρων ατόμων και για εμάς οι ιδέες ούτε κοστολογούνται, ούτε αποτελούν ιδιοκτησία κάποιου (είτε πρόκειται για ένα κομμάτι μουσικής, είτε για την εφεύρεση της πενικιλίνης), αλλά μία συνεισφορά στον παγκόσμιο πολιτισμικό (και όχι μόνο) πλούτο. Δεν είναι λίγες οι φορές που τα πνευματικά δικαιώματα δεν ανήκουν καν στα άτομα που γέννησαν τις ιδέες, αλλά σε εταιρίες που όχι μόνο κερδοσκοπούν, αλλά προβαίνουν και σε αγοραπωλησίες των δικαιωμάτων αυτών. Ενάντια σε αυτή τη λογική, το ελάχιστο που μπορούν να κάνουν συγκροτήματα/μουσικοί είναι να διανέμουν ελεύθερα τη μουσική τους, παραχωρώντας χωρίς αντίτιμο τα ψηφιακά μουσικά τους αρχεία για κατέβασμα από το διαδίκτυο. Η ελεύθερη διακίνηση προϋποθέτει επίσης και την δυνατότητα παρέμβασης σε μία μουσική ιδέα και τον επαναπροσδιορισμό της, χωρίς απαγορεύσεις ή αμοιβές, από μουσικούς με εφάμιλλη λογική. Η μουσική έτσι κι αλλιώς με αυτό τον τρόπο εξελίχθηκε μέσα στα χρόνια, από άτομα που διαφοροποίησαν περισσότερο ή λιγότερο ήδη υπάρχουσες ιδέες αφήνοντας το προσωπικό τους στίγμα ή παρουσιάζοντας μία καινούργια οπτική. Η πνευματική ιδιοκτησία και οι περιορισμοί της, η κοστολόγηση της έκφρασης και η αθέμιτη κερδοσκοπία, είναι χαρακτηριστικά αυτών που πουλάνε φτηνές συγκινήσεις με τραγούδια-συνταγές, συνοδευόμενα με κάποιου είδους αστραφτερό θέαμα. Δεν είναι παρά το περιττό λίπος σε έναν κατά τα άλλα υγιή οργανισμό.
  Είναι σαφές ότι η DIY κουλτούρα εκφράζεται τις τελευταίες δεκαετίες μέσα από συγκεκριμένα μουσικά είδη (punk, hardcore κτλ). Η μουσική όμως, είναι πολυδιάστατη όπως και οι κουλτούρες που αναπτύσσονται γύρω απ' αυτήν, γι αυτό θα θέλαμε να μην παραμείνουμε προσκολλημένοι αλλά να διευρύνουμε τους μουσικούς μας ορίζοντες, δίνοντας την ευκαιρία και σε άλλα μουσικά είδη να εκφραστούν μέσα από το χώρο της Υπόγας. Ως ομάδα Πείραμα, έχουμε δομήσει και λειτουργούμε τον συγκεκριμένο χώρο με κυρίαρχο στόχο την προώθηση όλων των προαναφερθέντων αξιών, καθώς και την έμπρακτη υποστήριξη των μπαντών που ασπάζονται αυτή τη λογική και θέλουν να γίνουν κομμάτι μιας ευρύτερης προσπάθειας για την διάδοση της αυτοδιαχείρισης και της αυτοοργάνωσης. Οι οριζόντιες διαδικασίες, η ελεύθερη οικονομική συνεισφορά και η έμπρακτη συμμετοχή των μπαντών στην διοργάνωση των συναυλιών, είναι στοιχεία τα οποία για εμάς αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της λειτουργίας ενός τέτοιου χώρου. Με βάση τα παραπάνω, απαραίτητες προϋποθέσεις για οπoιαδήποτε μπάντα θέλει ή καλούμε να παίξει στην Υπόγα, είναι η συμμετοχή τους στην αρχική συνδιαμόρφωση, στην αφισοκόλληση (όταν αυτό είναι εφικτό), στο sound-check και στην καθαριότητα. Θεωρούμε επίσης αυτονόητο ότι οι μπάντες σέβονται τα ωράρια του χώρου καθώς και τον τρόπο με τον οποίο θα βγαίνουν στο live (είτε μέσα από συνεννόηση μεταξύ τους, είτε με κλήρωση). Όλα τα παραπάνω αποτελούν βασικά συστατικά της ύπαρξης της Υπόγας.
   Ως χώρος συναντιόμαστε και συζητάμε με τις μπάντες που κινούνται στην ίδια λογική, ώστε η αυτοοργάνωση σε όλες τις μορφές της να σταθεί με αξιοπρέπεια απέναντι στον πολιτισμό του θεάματος, της εκμετάλλευσης, του lifestyle, της καλλιτεχνικής ανωτερότητας και της κοινωνικής απάθειας. Πρόθεσή μας δεν είναι να καταδικάσουμε τις εκάστοτε επιλογές των μπαντών, αλλά να θέσουμε προβληματισμούς, που θεωρούμε πως είναι σημαντικοί, με στόχο την ουσιαστική ζύμωση.


                                                                            -------



Approaching the self-organized expression and operation through the D.I.Y. (Do It Yourself) way of thinking in music.

   We perceive D.I.Y. as something neither passing nor temporary. We have realized that its application in life is something although approachable, it is not totally applicable. We consider it as a means (but not an end in itself) for the organization of cultural projects that have to do with our fun and amusement, according to our own terms, needs and preferences. In this way we put ourselves against the commercialization of music, because we believe that music, as every form of art, is invaluable and has to be open and accessible to all. Since the administration of the Basement is based in horizontal structures within the frame of self-organization and self-administration, we could not but take stance against hierarchic practices and human exploitation of any kind. This is the prevailing practice in the live venues where the main aim is consumerism and profit making through the exploitation of the musician/bands. That is why the bands that chose to promote their music in such places, continue to support, consciously or not, hierarchical structures, profit making, all kinds of bouncer and goon practices and advertisement companies.
    The existence and operation of self-organized spaces (squats, bars etc.) gives the opportunity to the bands to experience something different from the prevailing structures, something that is far more sincere, approachable and supportive, since profit making is absent. At the same time, we think that music has always been connected with society and its libertarian expectations, since it influences, gives inspiration and leads people to reflect. For us, music was, is and always will be a means of politicizing and questioning the rotten structures of our society. Besides that, the cases of people who, mostly as teenagers, came across the existence of another world with different values and mindset -through music, lyrics and the stance of some musicians- and ended up questioning the existing prevailing social structures that were keeping their desires entrapped for years. Desires that later became demands through their participation in collective procedures and struggles.
    In that sense, the music, the messages and the stance of a band in social-political issues are factors sufficient of shaking and doubting the roots and the institutions of the existing social status quo. Therefore, it is an issue for us if a band that affirms and agrees with the existence of self-organized spaces, choses light-heartedly to support also venues that serve the commercialization of music and the perpetuation of the society of the spectacle. We consider highly the conscious choice of bands/musicians to support structures that promote the counterculture and the self-administration, since in that way they have the power to form the consciousness and the mindset that goes against the structures of the market and at the same time promoting solidarity, equality, dignity and comradeship in people’s lives.
    As mentioned before, music is invaluable. It is not only amusement, communication, escape, food for the mind, but so much more that a sentence is not enough to express them. But it is initially an idea in someone’s mind and for us ideas neither can have a price, nor can be anybody’s property (either for a piece of music, or the invention of penicillin). It is a contribution to the global cultural wealth and even more. In many cases the copyright does not even belong to the people who gave birth to the ideas, but to companies that not only make money out of them, but also buy and sell such copyrights. Against this, the least that the bands/musicians can do is to distribute freely their music, granting their digital music files for free download. Free distribution also requires the possibility of intervention in a musical idea and its redefinition from musicians with the same way of thinking without forbiddances or payments. This is how music evolved through the ages, from people that rearranged more or less already existing ideas leaving their personal touch or presenting a wholly new perspective. Copyright and its restrictions, the pricing of expression and the unfair profit making are characteristics of those who sell cheap excitement with fabricated songs, accompanied from some kind of shining spectacle. This is nothing else than the unneccessary fat in an otherwise healthy organism.
    It is clear that in the last decades the D.I.Y. culture is expressed through certain musical genres (punk, hardcore, etc.). Yet music is multidimensional as the cultures that are developed around it. That is why we would not like to stay attached exclusively to them, but to also expand our musical horizons, giving the chance to other genres to express themselves through the Basement. With the Peirama team, we have built this place and we administrate it having as main aim the promotion of the aforementioned values, as also the support in practice of the bands that affirm this way of thinking and would like to be a part of a broader attempt for the propagation of self-administration and self-organization. Horizontal procedures, freewill economical contribution and the participation of the bands in practice are elements that we consider integral parts of the operation of such a space. According to the above, the participation in the initial cosetup, in the poster distribution (when possible), in sound-check and cleaning is prerequisite for every band that wants or that we ask to play in the Basement. We also consider self-explanatory that the bands will respect the time table of the space and the sequence with which they will appear (either by agreeing themselves, or by drawing lots). All the above constitute basic elements for the Basement’s existence.
    As space we gather and talk with the bands that share the same way of thinking, in order for self-organization in all its forms to stand in dignity against the culture of spectacle, of exploitation, of lifestyle, of artistic superiority and of social apathy. It is not our intention to condemn any of the bands’ choices, but to put down some questions that we consider important, having as aim the essential fermentation.

2 comments:

  1. mpravo gia to keimeno paidia, xarhka polu!
    makari sto mellon na blepoyme sthn agaphmenh mas ypoga
    mono live me diy logikh!

    ReplyDelete
  2. me diy bandes hthela na po!

    ReplyDelete